Αφού μετατρέψανε τα εργοστάσια γεωργικών προιόντων σε εργοστάσια παραγωγής βιοκαυσίμων σε μια χώρα με το δικό μας μικρό οδικό δίκτυο, και αφού επιδοτήθηκαν οι ξεριζωμοί αμπελιών και ελιών, και όταν τελικά και οι πρώτες ύλες απο το Πακιστάν έγιναν ακριβές, ξαφνικά έρχεται στο προσκήνιο ο πρωτογενής τομέας μας. Αργά.
ΣΕΒΤ: Γίνεται πόλεμος τιμών στην αγορά τροφίμων - euro2day.gr
"Η αποψίλωση του πρωτογενούς τομέα αποτελεί άλλωστε μείζον πρόβλημα όχι μόνο για τον κλάδο, αλλά και για την ίδια την εθνική οικονομία. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος αρκεί να αναφέρουμε ότι η χώρα εισάγει σιτάρι από Γαλλία, Γερμανία και Ουκρανία, ενώ δεν παράγει πλέον ούτε ζάχαρη, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος του κλάδου. Η έλλειψη, άλλωστε, εγχώριων πρώτων υλών αποτελεί σύμφωνα με τα στελέχη του κλάδου τη βασική εταιρεία αύξησης του κόστους παραγωγής".
Και βέβαια..."Τα στελέχη του ΣΕΒΤ υποστηρίζουν ότι οι βασικές αιτίες που δεν επιτρέπουν τις μεγαλύτερες μειώσεις τιμών στα τρόφιμα είναι το υψηλό κόστος χρήματος, το μικρό μέγεθος της ελληνικής αγοράς, το κόστος ενέργειας, τα ακριβά logistics, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές από τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και το κόστος των πρώτων υλών λόγω έλλειψης εγχώριας παραγωγής".
Κέρδη και ζημίες...Το ένα μέγεθος για όλους θυμίζει κάτι;
