22 Δεκ 2013

ενότητα


Γνωστή η απειλή. Και το ερώτημα είναι ποιοί θα ενωθούν;
"Εκτιμά ότι "αν μέσα στο 2014 δεν δημιουργηθούν συνθήκες εθνικής και πολιτικής ενότητας, η χώρα θα χαθεί μόνη της, εκτός ευρωζώνης".

Μιλώντας ποια γλώσσα; 
(εκτσογλανισμός π.χ.) οι λέξεις, η φιλοσοφία και η ερμηνεία τους μέσα στην ιστορική πορεία.

Όλο και πο κοντά στο...

a whiter shade of pale (θάνατος απο υπερβολική δόση ναρκωτικών, οποιοδήποτε ναρκωτικών)

Και πώς μπορεί να μοιάζει αυτός ο θάνατος; Σαν παράταση της ζωής.
Απο την Καθημερινή 
"Ο Przeworski καταλήγει πως «η εμπειρία της Λατινικής Αμερικής δείχνει ότι οι πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στις μεταρρυθμίσεις, τις εφαρμόζουν όταν έρθουν στην εξουσία, και αντιστρόφως. Αυτό λοιπόν που θα έπρεπε να περιμένουμε για τις μεταρρυθμίσεις, δεν είναι ούτε να “επιτύχουν” ούτε να “αποτύχουν”, αλλά να προχωρούν με “αναπηδήσεις”: εφορμώντας, παραπαίοντας, υποχωρώντας και εφορμώντας ξανά». Τι σημαίνουν όλα αυτά για εμάς; Πρώτο, η πορεία της χώρας έως τώρα δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά απηχεί τη γενικότερη εμπειρία. Δεύτερο, οι κίνδυνοι είναι μεν υπαρκτοί, αλλά έχουν μικρές μόνο πιθανότητες υλοποίησης. Τρίτο, αντί να αναμένουμε οριστικές και τελεσίδικες εκβάσεις προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, ένα μεγάλο μπαμ δηλαδή, θα πρέπει να αποδεχθούμε πως τα πράγματα θα παραμείνουν ασαφή, αντιφατικά και ρευστά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι θα επιθυμούσαμε".
Άποψή μου: Δεν κρατάμε την αναπνοή μας απο ελπίδα, αλλά απο φόβο.

2 σχόλια:

nikos είπε...

ΕΥΓΕ για την άποψη σου

Ζάχαρη είπε...

Καλησπέρα Νικο